Sofia Aurora Björnsdóttir hefur hafið störf hjá Sálarrannsóknarfélaginu.

Sofia Aurora starfar sem Healer og hjálparmiðill. Hún hefur verið góð í að eiga samskipti á milli ólíkra tímavídda frá fæðingu. Eftir leiðsögn frá nokkrum miðlum sínum og kundalini-vakningu sína í gegnum einkajóga árið 2024, þróuðust samskiptahæfileikar hennar og hún laðaðist að vinnu á Íslandi þar sem hún finnur góða orku. Hún býður upp á einkameðferðir fyrir huga og líkama sem og einkatíma.

Sofia Aurora hefur verið sagt að hún hafi alveg bleika auru sem táknar og tengist hjartaorku, skilyrðislausri ást, samkennd, tilfinningalegri lækningu, næringu sköpunar og gleði.

Tímarnir eru 45 mínútur. Tímapantanir í síma 551 8130.

Hugtakið kom fyrst fram í ensku 1938 í breska leikritinu Gas Light sem síðar varð efni kvikmyndarinnar Gaslight 1944. Þar reynir eiginmaður að ráðskast með konu sína á þann hátt að hún telji sig vera að missa raunveruleikaskyn sitt. Það gerir hann meðal annars með því að draga úr birtu eða auka birtu gasljósa heimilisins. Ætlun hans var að koma henni á stofnun fyrir heilabilaða. Með því ætlaði hann að komast yfir arf hennar.

Orðið gaslýsing er gamalt í málinu, að minnsta kosti frá miðri 19. öld, í merkingunni ‘lýsing húsa og gatna með gasljósum’. Þau voru notuð í bæjum og borgum áður en farið var að lýsa með rafmagni.

Orðið gaslýsing í þeirri merkingu sem nú er notuð kom fyrst fram í Kjarnanum haustið 2017:

„Tæknin sem beitt er kallast á ensku „gaslighting“, eða gaslýsing, og er þekkt pólitískt bragð. Í henni felst að neita stanslaust allri sök, afvegaleiða, setja fram mótsagnir, ljúga upp á fólk afstöðu, hengja sig í öll aukaatriði og hanna nýja atburðarás eftir á sem hentar málstað þess sem er að verja sig.“

Í aðsendri grein í Fréttablaðinu fjórum árum síðar var þetta:

 „Gaslýsing er mjög alvarleg birtingarmynd af andlegu ofbeldi sem getur haft miklar og skaðlegar afleiðingar á lífsgæði og sjálfsmat þolandans.“ 

(Vísindavefurinn)

Trausti Valsson arkitekt hefur gefið út bokina LIST & HÖNNUN í tilefni af áttræðisafmæli sínu um áramótin. Í útgáfuhátíð í Þjóðabókhlöðunni var Logi Einarsson menningarmálaráðherra mættur, en hann er líka arkitekt, og sagði meðal annars í ræðu sinni:

„Þegar ég kom, ungur maður, heim úr námi, saknaði ég þess að það var ekki mikil heift eða mikil deigla í umræðunni, arkitektar voru ekki mikið að takast á um þjóðfélagsmál. Trausti gerði það hinsvegar og hefur alla tíð gert, en var kannski með skoðanir sem voru ekki alveg miðju skoðanir. Það var kannski þetta sem kveikti áhuga minn á Trausta á sínum tíma.

Trausti hefur skrifað mikið um samspil manns og náttúru og viðhorf til náttúrunnar, og umgengni við hana. – Fyrir nokkrum mánuðum byrjaði ég aftur að skoða bækur hans… sem eru mjög aðgengilegar fyrir alla að lesa. Þá sá ég að það var fyrst og fremst það sem hann hafði; að þora… á meðan aðrir þögðu“.

–

Massimo Santicchia, deildarforseti og prófessor í arkitektúr við Listaháskóla Íslands:

Bókin „List og Hönnun“ stendur ekki bara sem hápunktur um ævi Trausta Valssonar í listrænum, byggingarlistar- og akademískum störfum, heldur sem heimspekileg yfirlýsing um hlutverk fagurfræði, mannúðar og tilfinninga í mótun þess rýmis sem við búum í.

–

Óskar Örn Arnórsson, dr. í arkitektúr:

„List og Hönnun“ eftir arkitektinn, skipulagsfræðinginn og fræðimanninn dr. Trausta Valsson er fyrst og fremst fagur vitnisburður um langan og merkilegan feril og líf sem var lifað til fullnustu. Trausti er mér að vitandi fyrsti íslenski arkitektinn sem sýndi að meira að segja á Íslandi geta arkitektar lifað af öðru en að teikna hús. Hann notaði menntunina sem hann sótti sér til Berlínar á sjöunda áratugnum og Berkeley á þeim níunda til að greina allt á milli himins og jarðar – frá höfuðlagi vinar síns og skólafélaga til hnattrænna siglingarleiða og gerir öllu þessu skil á síðum bókarinnar.

–

Goddur, fyrrv. prófessor við hönnunardeild Listaháskóla Íslands:

Þessi bók „List og Hönnun“ er mikilvægt framlag í umræðunni um gervigreind. Gervigreindin vinnur bara með efni sem er fyrir hendi – hún hefur augun fyrir aftan sig. Hún sér ekki framtíðina. Trausti sýnir það sem skapandi fólk veit að það er höndin, hugboðið, innsæjið og tilfinningar sem skapa framtíðina. Stundum er sagt að vilji þú vita eitthvað um framtíðina skaltu búa hana til sjálfur. þessi bók er full af dæmum um þetta.

–

Þóra Bergný Guðmundsdóttir, arkitekt og höfundur rita um arktektúrsögu:

Farið yfir farinn veg og horft til framtíðar: – Við horfum forviða í kringum okkur. Er arkitektastéttin haldin djúpu svartnættis-þunglyndi og eru húsbyggjendur og verktakar þrúgaðir af eftirhruns timburmönnum?

Af hverju er allt svona einsleitt og grátt. Hvar eru blómin, litirnir, útsýnið, birtan og hið gjöfula rými milli húsanna? Höfum við fórnað fegurðinni á altari meintrar hagkvæmni? –  Arkitektinn og hugsuðurinn Trausti Valson lýsir í þessu skemmtilega og fræðandi riti, tilurð sinni og viðhorfum sínum, bæði á sviði mynd- og byggingarlistar… á einkar myndrænan og nýstárlegan hátt.

Inn í hávísindalegar bollaleggingar fléttar Trausti tilfinnigavíddinni, ættaðri úr austur-vegi… og úr verður einlæg og fræðandi lesning, þar sem niðurstaða höfundar er „að arkitektúr, hönnun og skipulag eiga að vera innblásin af list og þrá eftir samræmi og fegurð“.

–

Spessi – Sigurþór Hallbjörnsson, ljósmyndari:

Með að skoða verk Trausta hef ég komist að því að hann hefur verið mikill pönkari í arkitektúr, sjálfur prófessorinn í verkfræðideild í Háskóla Íslands. – Hann hefur verið óspar á skoðanir sínar á arkitektúr og skipulagi og þess vegna lent í miklum mótbyr í arkitektasamfélaginu.

En, svona rödd er nauðsynleg… en það jaðrar við þráhyggju að hann hefur nú í næstum 60 ár, aldrei látið af sínum gagnrýna boðskap um íslenskan arkitektúr og skipulag. Hefur þetta – trúi ég – komið í veg fyrir ýmis skipulagsslys í nútímanum.

„Íslenskunni stafar hætta af græðginni,“ segir Ragnar Önundarson fyrrum bankastjóri og samfélagsrýnir á degi Íslenskrar tungu – fæðingardegi Jónasar Hallgrímssonar:

„Okkur liggur svo mikið á í hömlulausri sókn eftir veraldlegum gæðum að við göngum á náttúruna. Ekki fyrir almenning heldur örfáa fjárfesta. Það sést af því að við flytjum inn vinnuafl í þessu skyni. Ferðabransinn er skýrasta dæmið, áform um stórfellt fiskeldi án tillits til þolmarka náttúrunnar er annað. Meira en 10% íbúa landsins eru nú útlendingar og má búast við að hlutfallið hækki hratt á næstu árum. Það er einmitt hraði breytinganna sem við getum stjórnað, en gerum það ekki. Íslenskan mun eiga í vök að verjast. Öllu er fórnað á altari mammons.“