Sverrir Einar Eiríksson, athfnamaður, gullsali, hótelhaldari, vínsali, veitingamaður ofl. minnist afa síns sem hefði orðið 100 ára í dag:
–
Í dag hefði afi minn, Sigurbjörn Eiríksson í Glaumbæ og Klúbbnum, orðið 100 ára.
–
Afi var maður sem setti mark sitt á heila öld. Hann var frumkvöðull, drífandi og óhræddur við að fara sínar eigin leiðir á tíma þegar fáir þorðu að hugsa stórt. Hann tók við litlum skemmtistað og byggði upp Glaumbæ — sem varð eitt stærsta og vinsælasta samkomuhús landsins. Síðar kom Klúbburinn í Borgartúni, sem margir muna enn með nostalgíu og brosi.
–
Hann skapaði vettvang fyrir tónlist, dans, vináttu, ungt fólk og lífsgleði. Margir segja að hann hafi mótað íslenskt næturlíf á sjötta og sjöunda áratugnum — og sagan geymir bæði sterkar minningar og litríkar sögur af stöðunum hans.
–
Afi var sterkur karakter, ákveðinn og óbugandi. En sagan hans var líka flókin — eins og oft hjá þeim sem bera mikla ábyrgð og taka stórar ákvarðanir. Hann þurfti að kljást við áskoranir, deilur, gagnrýni og dóma; hann lenti í miklum mótvind á köflum. En þrátt fyrir það hélt hann áfram að standa upp, vinna, byggja og skapa.
–
En fyrir mig var hann fyrst og fremst afi. Hlýr, tryggur og sterkur. Maður sem kenndi okkur að vinna hörðum höndum, standa með okkar fólki og gefast aldrei upp — sama hvað.
Hann var öryggi, heiðarleiki og styrkur í lífi mínu, og minningin um hann lifir í hjartanu.
Hundrað ár frá fæðingu hans — og hann er enn hluti af mér.
–
Við berum með okkur söguna hans, styrkinn hans og sporin sem hann skilur eftir.
–
Minnistæðasta setningin hans:
„Það er sama hversu nóttin er dimm eða veturinn harður — það kemur nýr dagur og sumar.“
