Morgunblaðið birtir í dag stórar og fallega mynd úr miðbænum og myndastextinn er óður til Laugavegarins – hjarta borgarinnar. En myndin er ekki tekin á Laugavegi heldur á Skolavörðustíg.

–

„The high street“ Vinnandi maður ber stiga sinn um öxl á Laugaveginum þótt kannski sjái þeir sem ókunnir eru í Reykjavík ekki í hendi sér að hér sé myndefnið þessi gamla rammíslenska og fornfræga verslunargata. Eina orðið sem finna má á íslensku á myndinni er „Reykjavík“ sem þó er að hálfu hulið af stiga hins vinnandi. Er ekki eitt einasta orð við Laugaveginn á íslensku lengur?
„Hvað er þá orðið okkar starf í sex hundruð sumur?“ spurði Jónas Hallgrímsson í einu sinna þekktustu ljóða, Íslandi. Og hvað segir maðurinn með stigann um þessa þróun? Tekur hann eftir henni?“

Fastagestir vissu ekki hvaðan á sig stóð veðrið í sturtuklefa karla í Vesturbæjarlaug síðdegis í gær. Klefinn var fullur af gufu og sáu gestir vart handa sinna skil hvað þá að þeir gætu rakað sig fyrir framan spegil.

Flestir töldu að nýju gufuböðin handa veggjarins farin að smita út frá sér en baðvörðurinn taldi það af og frá:

„Þetta gerist þegar heitt vatn og kalt loft mætast,“ sagði hann en því var mótmælt af fastagestum sem sögðust aldrei hafa séð annað eins í 30 ár og hefðu þó mætt þarna daglega öll árin.

„Þá hlýtur loftræstikerfið að hafa gefið sig,“ sagði sturtuvörðurinn og fálmaði sig áfram við vinnu sína. Fóru gestir við svo búið illa rakaðir heim aldrei þessu vant.

Með nýjum styrk

skal ég strengi slá

og stirna lágnættið eldum

unz óskakraftur

minn endurrís

úr ösku ljóðs míns

og hjarta,

úr mistri og sorta

skín svanaflug

og sólin gistir

mig aftur

–

Snorri Hjartarson –  Úr Úlfdölum