Vilhjálmur Svan Jóhannsson athafnamaður hefur marga fjöruna sopið á skrautlegri og stundum þyrnum stráðri lífsleið og verið fyrir fyirmyndar í bindindismálum í áratugi. En hann á í vandræðum með neftóbakið, nú áttræður, og segir:
„Djöfull var gott að fá sér nebbann. Íslenska ruddann. Erfiðara að hætta þessu en annarri fíkniefnaneyslu. Dósin dugði í tvo til þrjá daga og allt var undirlagt af þessu, bíllinn, gólfin og rúmið, allir vasar, sófar og hægindastólar og fleira. En gott var það, sérstaklega með kaffinu á morgnana. Þá var mokað í báðar og slakað þægilega á.“
