„Með árunum sé ég alltaf betur og betur hvernig svokölluð léttvín rústa líkama fólks og heilsu, útlitslega og líkamlega. Að þurfa ekki að setja neitt í sig nema vatn er auðvitað geggjað,“ segir Bubbi Morthens í jólahugleiðngu að gefnu tilefni:
–
„Fólk sem drekkur bjór í hverri viku og/eða léttvín býr við skert lífsgæði en heldur auðvitað að þetta séu lífsgæði. Brennd vín eru svo eitthvað á öðrum level. Nú er það vitað að áfengi er skaðræði. Allt áfengi er krabbameinsvaldandi. það drepur fólk, kallar það af leikvelli lífsins fyrir tímann og það er algengt að það byrji að innheimta tollinn frá 50 ára aldri vegna krabba og annarra kvilla sem áfengi býður mönnum uppá. Og ég er ekki að tala um ofsadrykkju heldur bara þessa venjulegu neyslu.
–
Áfengi er sá vímugjafi sem flestir nota hér á landi því miður. Það eru forréttindi að lifa lífinu lifandi, vakna hvern daga án kvíða sem fylgir áfengisneyslu, ala börn upp við það að hafa aldrei þurft að sjá foreldri drukkið, borða hollt, fara í ræktina 5 sinnum í viku. Þetta hljómar vel en fæstir gera þetta.
–
Flestir sem hætta að drekka gera það vegna þess að víman svíkur alltaf að lokum. Áfengi veldur börnum meiri áföllum inná heimilum en nokkuð annað. Áfengi sviptir allt fólk reisn sinni, afmyndar það, skerðir vit þess, en svarið er alltaf það sama: já, en ég drekk bara um helgar, bara með mat og allt það. Ef maður safnaði öllum bjórdósum ársins og öllum léttvínsflöskum ársins saman á bretti fyrir utan dyrnar þá held ég að líkaminn myndi einfaldlega fara að gráta.“
