Sex árum áður en Ríkissjónvarpið hóf sína fyrstu útsendingu, um 1960, fór Jón Sen, fyrstur Íslendinga, að framleiða sjónvarpstæki hérlendis undir eigin nafni. Jón var fiðluleikari hjá Sinfóníuhljómsveit Íslands en meðfram því starfaði hann sem rafeindavirki. Efniviðinn fyrir tækin fékk hann frá Philips-verksmiðjunni en hann framleiddi um 3000 tæki á verkstæði sínu við Suðurlandsbraut. Sjónvarpstækin nutu sérstakra vinsælda því SEN-tækin náðu útsendingum á bæði sjónvarpskerfin sem voru hér í notkun, evrópska kerfið fyrir íslenskt sjónvarp og það bandaríska sem var með útsendingar fyrir varnarliðið í Keflavík. Hönnunarsafn Íslands á eitt SEN-sjónvarpstæki. Það er af gerðinni SEN-147 og var keypt á árunum 1964–1967 hjá O. Johnson & Kaaber. Framleiðslu á SEN-tækjum lauk árið 1968.
–
Jón fæddist á eyjunni Amoy í Kína og ólst þar upp til þrettán ára aldurs. Faðir hans var Kwei-Ting Sen (1894–1994), prófessors í uppeldis- og sálarfræðum og rektors háskólans í Amoy og síðar prófessors við háskólann í Shanghai, og Oddnýjar Erlendsdóttur Sen (1889–1963) frá Álftanesi, síðar kennara við Kvennaskólann í Reykjavík.
Jón fluttist með móður sinni og systur til Íslands árið 1937 eftir innrás Japana í Kína og hóf nám við Menntaskólann í Reykjavík og Tónlistarskólann í Reykjavík, en þaðan útskrifaðist hann árið 1945. Hann vann fyrir sér með því að taka ljósmyndir og tók meðal annars myndir á lýðveldishátíðinni á Þingvöllum árið 1944. Hann fór í framhaldsnám í fiðluleik við The Royal Academy of Music í London og settist að í Reykjavík að loknu námi.
