Fríða sendir póst:
–
Mörgum finnst skjóta skökku við að í embætti menntamálaráðherra hafi valist maður sem er lítt skólagenginn. Það vakti mikla athygli þegar Guðmundur Ingi Kristinsson var nýtekinn við embætti að hann ávarpaði alþjóðlega ráðstefnu kennara og staulaðist í gegnum ræðu sem átti að vera á ensku en var óskiljanleg. Margir tóku upp hanskann fyrir ráðherrann og sögðu ljótt að núa honum um nasir að kunna ekki ensku Þá hefur þessi æðsti yfirmaður menntamála sætti gagnrýni fyrir slæma meðferð á móðurmálinu.
Hann hefur verið staðinn að því að segja „ég vill“ og „einkanir“ auk þess sem hann virðist haldinn þágufallssýki, sagði í nýlega útvarpsviðtali ,,mér hlakkar til“. Einhverjir benda á að þágufallssýki sé algeng en aðrir að gera verði þá kröfu til menntamálaráðherra að hann tali að minnsta kosti rétta íslensku þótt hann ráði ekki við erlend tungumál. Þá má líka benda á að menntun og skólaganga fara síður en svo alltaf saman og margt lítt skólagengið alþýðufólk, sér í lagi af eldri kynslóðinni, sé bæði menningarlega sinnað, vel lesið og með afburða tök á íslenskri tungu.
Menntamálaráðherrann virðist kæra sig kollóttan um gagnrýni á málfar sitt. og segist hafa meiri áhyggjur af öðru eins og t.d. að bæta lesskilning drengja. Gott og vel, sagði þekktur iðnmeistari sem hnaut um svar ráðherrans í útvarpsviðtali nýlega við spurningu um hvers vegna samræmd próf hefðu verið aflögð. ,,Ég nenni ekki að gá að því“ svaraði ráðherrann og fannst iðnmeistaranum þetta merki um heimskulegan hroka margra sem komast í valdastól. ,,Hann er táknrænn fyrir hina raunverulegu gervigreind“, sagði iðnmeistarinn.
