George Harrison hefði orðið 83 ára í dag ef krabbinn hefði ekki lagt hann að velli rétt fyrir sextugt.
–
Það voru frímínútur hjá tólf ára bekknum í Breiðagerðisskóla 1964 og Bítlarnir höfðu verið í Kanasjónvarpinu kvöldið áður í skemmtiþætti Ed Sullivan. Um annað var ekki rætt og hiti í börnum – allir áttu sinn uppáhalds Bítil. Valgeir Guðjónsson, foringi okkar og síðar Stuðmaður, var John. Allar stelpurnar voru Paul. Þeir sem vildu vera eitthvað annað voru Ringo. Ég einn var George.
–
Kannski var það vegna þess að George var eins og minnimáttar í Bítlunum, virkaði feiminn en flinkur á gítarinn. Ég hallaði mér þangað og hef gert síðan. Haldið með þeim sem minna mega sín bæði í lífinu og enska boltanum. Dáist að Ingu Sæland í pólitíkinni og bíð eftir því að Leeds vinni Liverpool á Anfield.
–
Ég er enn George inn við beinið.
–
