Íbúar á Snorrabraut eru margir ósáttir við að halda eigi Innipúkann í gamla Austurbæjarbíói en hingað til hefur Innipúkinn haft aðsetur í Iðnó við Tjörnina um verslunarmannahelgina. Telja íbúanir að tónlistarhátíð sem þessi eigi ekki heima í miðju íbúðahverfi.
Gústi er eldri borgari sem býr beint á móti gamla Austurbæjarbíói sem heitir nú Bullsey og er pílustaður – einn sá stærsti í Evrópu. Gústi baðst undan viðtali en spurði hvort við vildum ekki bara láta gervigreindina AI um þetta. Og það var gert. Fyrirspurnin hljóðaði svo:
„Vantar stutta skemmtilega frétt Gústa sem brjálast yfir tónleikum á Snorrabraut.“ AI svaraði um hæl og það tók aðeins nokkrar sekúndur. Hér er fréttin:
–
Gústi og hávaðinn á Snorrabraut
Það var laugardagskvöld og Gústi sat í stofunni sinni við Snorrabraut, að reyna að klára sudoku-dæmi og drekka rómantískt glas af súrmjólk. Hann hafði beðið viku eftir þessum friðsæla kvöldstund — engin vinna, engar heimsóknir, bara hann, þögnin og tölublöðin sín. En svo gerðist það.
“BUMM-BUMM-TSSSS!”
Húsveggirnir tóku að titra og ljósakrónan í loftinu fór að sveiflast eins og hún væri á klúbbi í Amsterdam. Úti á götunni hafði skyndilega sprottið upp tónleikar — hljómsveitin Sleipnir og Skröltin hélt útitónleika fyrir framan næsta bar.
Gústi kipptist við.
„Hvað í ósköpunum er þetta!? Þetta er Snorrabraut, ekki Coachella!“
Hann henti sudoku-blaðinu á gólfið og rauk út á svalir, klæddur í ullarsokka og baðslopp.
„HEI!“ öskraði hann niður götuna, „GETURU HALDIÐ KJAFTI OG LÁTIÐ MANN KLÁRA 6-AFKASTA SUDOKU Í FRIÐI?!“
Tónlistin hélt áfram. Nú var það lagið „Ég og traktórinn minn“. Gústi froðuféll.
Í örvæntingu hljóp hann niður stigann, stormaði á tónleikaplanið og reyndi að slökkva á magnaranum með vasaljósi og nokkrum harkalegum blótsyrðum. En í stað þess að reka hann í burtu, hélt fólkið að hann væri hluti af sýningunni. Fólk klappaði, öskraði:
„Gústi! Gústi! Encore, Gústi!“
Og þar varð hann, miðaldra maður með súrmjólk á vörunum, orðinn óvænta stjarnan á Innipúkanum.
