„Tvennt stendur í mér eftir Ásthildar Lóu málið sem er annars vegar að hún var úthrópuð sem barnaperri (fyrir að misnota aðstöðu sína gagnvart ungum pilti) af fleiri fjölmiðlum. Fréttin fór síðan til flestra fjölmiðla í Vestur Evrópu sem birtu hana athugasemdalaust,“ segir Haukur Arnþórsson helsti stjórnsýslufræðingur landsins:
„En svo hefur komið í ljós að Ásthildur Lóa bar ekki ábyrgð á piltinum og þau höfðu bæði kynrænt sjálfræði – eins og það mun kallað – þannig að fréttin var tilhæfulaus. Þau máttu sofa saman eins mikið og þau vildu samkvæmt íslenskri reglusetningu – þeim lögum sem þau áttu að fara eftir á þeim tíma. Fjölmiðlarnir, m.a. RUV, mega eiga von á skaðabótakröfu af áður óþekktri stærð hér á landi. Skaðabótalögfræðingarnir iða í skinninu. Ég tel samt að Ásthildur Lóa ætti að fá erlenda lögmannsstofu í málið, t.d. í London. Gera alvöru kröfu. Mannorð ráðherra og ráðherradómur kostar.“
