Tommi segir:
–
Þegar ég byrjaði að læra kokkinn í september 1967 hjá Loftleiðum á Keflavíkurflugvelli
Var Alfreð Elíasson forstjóri og stofnandi félagsins. Hann var óumdeildur og virtur leiðtogi. Man að ef ég vissi að hann væri á leið i gegn um flugstöðina þá stóð ég álengdar bara til að sjá hann i eigin persónu. Ég upplifði að starfsfólkið væri stolt að vinna fyrir Loftleiði og “Big Al”. Þetta lögmál á alltaf við ekki, síst í stjórnmálum.
–
Ég hefi verið að velta því fyrir mér hvað veldur að tveir rótgrónir stjórnmálaflokkar með samtals 14 þingmmenn og konur bókstaflega þurrkast út í einum kosningum eins og gerðist núna í nóvember. Hurfu bara eins og dögg fyrir sólu. Ég kemst helst að því að þeir höfðu ekki afgerandi leiðtoga eða forystusauð.
–
Eins og ég sé þetta þá eru vinsældir Flokks Fólksins alfarið byggðar á Ingu Sæland. Inga er lífleg, ófeimin, djörf og oft skemmtileg að tjá sig um allt og ekkert. Getur talað blaðlaust endalaust og hefur hugmyndir sem höfða til ákveðinna hópa samfélagsins.
–
Samfylkingin hafði Kristrúnu Frostadóttir sem er afgerandi og skelegg. Vel menntuð með traustvekjandi framkomu og mikla reynslu úr fjármálageiranum. Hún áttaði sig á að Samfylkingin hafði ekki kraftmikla forystu og stökk inn og vann hug og hjörtu stórs hóps fólks.
–
Viðreisn hafði og hefur Þorgerði Katrínu reynda í stjórnmálum, vel gefinn og vel máli farinn. Svo naut hún góðs af því að hafa verið atkvæðamikil í Sjálfstæðisflokknum og ofan á allt þá gat íhaldsfólk sem var í nöp við Sjálfstæðisflokkinn kosið viðreisn.
–
Miðflokkurinn hefur Sigmund Davíð líflegan, vel lesinn og skemmtilegan ræðumann með mikla reynslu sem sér oft spaugilegar hliðar á ýmsum málum.
–
Sjálfstæðisflokkurinn er tvístraður og óljóst hver er í brúnni þar og af einhverjum átæðum þá hefur hann ekki það traust sem hann hafði. Vantar foringja sem hægt er að sameinast um. Hefur liðið fyrir aðdróttanir og upphrópanir sem sumar hverjar eru ekki sanngjarnar.
–
Minnstu munaði að framsókn dytti út af þingi svona rétt slapp fyrir horn. Þar er Sigurður Ingi ekki mjög sannfærandi við stjórnvölinn. Lifir á gamalli frægð sem flokkur landsbyggðarinnar. Ástæðan fyrir góðu gengi 2021 var slagorið: „Er ekki best að kjósa bara framsókn“. Þetta slagorð náði alveg inn í borgarstjórnakosningarnar 2022 þar sem þeir fengu 4 borgarfulltrúa eftir að hafa ekki einu sinn einn. Sjáum hvað setur þar.
–
En hvað með Pírata? Þar var enginn forystusauður og málefnin óljós, vantaði tiltrú.
–
Vinstri græn mistu Katrínu Jakobs og í staðinn kom Svandís Svavars sem er mjög umdeild og hefur ekki þann sannfæringarkraft sem þarf til að vera tekinn trúanleg sem óumdeildur leiðtogi. Að auki fannst gömlum meðlimum flokkurinn hafi svikið málstaðinn. Mistu 8 þingmenn og konur.
–
Winston Churchill sagði:
LÝÐRÆÐIÐ ER GOTT EN ÞAÐ VERÐUR EINHVER AÐ STJÓRNA.
Áfram veginn kæra þjóð.
