Af hverju líkar sumum Bretum ekki við Donald Trump?” Breski rithöfundurinn og háðfuglinn Nate White reyndi að svara spurningunni:
–
Ýmislegt kemur upp í hugann. Trump skortir ákveðna eiginleika sem Bretar venjulega meta. Til dæmis hefur hann engan stíl, enga sjarma, ekkert kúl, engan trúverðugleika, enga samúð, engan skáldskap, enga hlýju, enga visku, engan fínleika, enga næmni, enga sjálfsvitund, enga auðmýkt, engan heiður og enga náð – eiginlega fyndið.
Þótt Trump sé hlægilegur hefur hann aldrei sagt neitt fyndið, skarpt eða einu sinni gamansamt – ekki einu sinni. Þessi staðreynd er sérstaklega truflandi fyrir breska skynjun – fyrir okkur er skortur á húmor næstum ómennsk. En með Trump er það staðreynd. Hann virðist ekki einu sinni skilja hvað brandari er – hugmynd hans um brandara er gróf ummæli, illiterat móðgun, eða skáldleg illgirni.
Trump er tröll. Og eins og öll tröll er hann aldrei fyndinn og hann hlær aldrei; hann hrópar eða hæðir á ógnvekjandi hátt. Talar í grófum huglausum móðgunum – hann hugsar í þeim.
Aldrei er neitt undirlag af íroníu, flækju, fínleika eða dýpt. Þetta er allt yfirborð. Sumir Ameríkanar gætu séð þetta sem ferskt og beint. Gott og vel, við gerum það ekki. Við sjáum mann sem hefur engan innri heim, enga sál.
Í Bretlandi erum við venjulega á móti Gólíat, ekki Davíð. Allar okkar hetjur eru hugrakkar og fullar af samúð: Robin Hood, Dick Whittington, Oliver Twist. Trump er ekkert af þessu. Hann er nákvæmlega andstæðan. Hann er ekki einu sinni skemmdur ríkisstrákur eða gráðugur feitur köttur. Hann er frekar feitur hvítur snigill.
Það eru óskráð reglur um þetta – Queensberry reglurnar um grunnmannúð – og hann brýtur þær allar. Hann slær út í loftið og hver högg sem hann beinir er undir belti.
Þannig að staðreyndin er að veruleg minnihluti – kannski þriðjungur Bandaríkjamanna – fylgist með honum rafrænt, hlustar á það sem hann segir, og hugsar sem svo: „Já, hann virðist vera minn maður.“ Þetta skapar rugling og veldur Bretum áhyggjum vegna þess að:
• Ameríkanar eiga að vera vingjarnlegri en við, og eru að mestu leyti.
• Þú þarft ekki sérstaklega skarpa sýn á smáatriði til að sjá nokkra galla í manninum.
Þetta síðasta atriði er það sem sérstaklega ruglar og særir Breta og reyndar marga aðra, En það er erfitt að leiða þetta hjá sér.
Að lokum. Það er ómögulegt að lesa eitt einasta tíst eða hlusta á eina eða tvær setningar frá honum án þess að gapa í forundran: Hann er Picasso af smáslettum, Shakespeare af skít. Gallar hans eru jafnvel gallaðir og svo framvegis eða eilífu.
Nóg er til af heimsku í heiminum og illgirni líka. En sjaldan hefur heimskan verið svo ill, eða illgirnin svo heimsk. Jafnvel Nixon verður virðulegur í samanburði og George W. snjall.
Í raun, ef Frankenstein myndi ákveða að búa til veru sem samanstendur eingöngu af mannlegum göllum – myndi hann búa til Trump.
