Doktorsneminn Giulia Zorzan er að rannsaka litað blek sem notað var í elstu íslensku handritunum frá 12. og 13. öld. Hún leggur meginþungann á að skoða mismunandi þætti sem litir þjóna í uppsetningu hverrar síðu. Í raun hlýtur það að teljast með ólíkindum að enn skuli vera unnt að rýna og lesa texta sem ritaður var á bókfell fyrir um átta hundruð árum – hvað þá að hægt sé auðveldlega að greina sundur liti með berum augum. Giulia skoðar einmitt hvernig litur á bleki er notaður sem nokkurs konar lykill að sjálfum textanum. Hún beinir líka sjónum sínum að gæðum litarefna sem notuð voru á þessu fyrsta tímabili íslenskrar handritagerðar.
„Ég er aðallega að vinna með notkun á rauðum, grænum, bláum og gulum litum í titlum, upphafsstöfum og í öðrum textafræðilegum þáttum,“ segir Giulia sem er fædd á Ítalíu og er með MA-gráðu í norræni textafræði frá Háskólanum í Mílanó. Áhugi hennar á íslenskri menningu og handritum kviknaði þegar hún var skiptinemi við Háskólann í Lundi í Svíþjóð. Sjá nánar hér.
