Glæsileg stúka Laugardalslaugarinnar er að hruni komin sökum viðhaldsleysis. Einu mesta bæjarprýði Reykjavíkur hefur ekki verið sinnt sem skyldi í 60 ár. Fimm pottar í skjóli undir stúkunni hafa verið girtir af vegna hættu á hruni. Um þetta fjallar Skúli Thoroddsen lögræðingur og rithöfundur í hugleiðingu dagsins:
–
„Sundlaugin í Laugardal var hönnuð byggð á sjöunda áratug liðinnar aldar. Hún leysti af hólmi gömlu sundlaugarnar í Reykjavík við Sundlaugaveg, sem voru teknar í notkun árið 1885 fyrst með torfveggjum en frá 1908 með veggjum úr hlöðnu grjóti. Einstakt verk í sundlauga- og mannvirkja menningu Íslendinga.
–
En allt hefur sinn tíma. Hið gamla víkur fyrir hinu nýja, er sagt. Gömlu laugarnar voru orðnar afar hrörlegar, allt hafði ryðgað og fúnað niður, ekkert viðhald og lítil sem engin virðing fyrir gömlum verðmætum. Margir voru ósáttir við að loka átti laugunum og jafna við jörðu með til komu nýju lauganna, handan götunnar, verk hannað á teiknistofu húsameistara Reykjavíkurborgar, Einars Sveinssonar sem skilaði einstöku listaverki.
–
Mér er í minni þegar faðir minn, þá fv. bæjarverkfræðingur útskýrði fyrir mér burðarvikið í skyggninu yfir stúkunni, hvernig það tæki á sig vind, farg af snjó og brygðist við jarðskjálftum. En gamla sagan endurtók sitt, ekkert viðhald í sextíu ár. Þetta glæsilega mann- og menningarvirki er nú að hruni komið, og skal tilheyra sögunni. Sei, sei, segi ég nú bara.„
