Að gefnu tilefni vitnar Þórmundur Bergsson fyrrum framkvæmdastjóri Mediacomá Íslandi í bandaríska hagfræðinginn Pauk Krugman sem er nóbelsverðlaunahafi í hagfræði, prófessor í Princeton og dálkahöfundur New York Times. Krugman segir:
„Það voru, og eru enn, þrjú mikil efnahagsleg stórveldi í heiminum: Kína, Bandaríkin, og Evrópusambandið, í þeirri röð. Ef við mælum GDP árið 2024 í kaupmáttarjöfnun, sem er í raun bara að laga sig fyrir mismun á landsvísu verðstigum, þá hafðir þú Kína með GDP af einhverju eins og $37 trilljónir, Bandaríkin með eitthvað eins og 29 trilljónir og ESB með eitthvað eins og 28 trilljónir. Þessi síðasti hluti kann að koma svolítið á óvart – kannski kemur það sumum á óvart – en já, hvað varðar raunverulegt magn af dóti sem það framleiðir þá er kínverska hagkerfið nú verulega stærra en efnahagur Bandaríkjanna. Og evrópska hagkerfið er næstum jafnstórt og efnahagur Bandaríkjanna. Ef þú heldur að Evrópa sé afturvirk og fátæk og hjálparlaust háð, þá er það ekki. Það er efnahagslegt stórveldi.“
