HJALTI SAKAÐUR UM NJÓSNIR FYRIR AÐ TAKA MYND AF ASNA Í TÚNIS

    Hjalti Ómar og asni - reyndar ekki sá rétti því þeirri asnamynd þurfti hann að eyða til að sleppa úr varðhaldi.

    “Mig langar að deila með ykkur ferðasögu. Árið 2007 fór ég, mjög óreyndur ferðamaður, til Túnis. Frábært ævintýri. Ég vissi ekkert! Einn daginn var ég færður til yfirheyrslu, sakaður um njósnir. Hér er sagan af því hvernig það kom ti,” segir Hjalti Ómars framkvæmdastjóri Retors Fræðslu.

    “Eftir fjóra daga á ströndinni ákváðum við að leigja bíl í þrjá daga. Planið var mjög óljóst, við keyrðum landið þvert og m.a. alla leið að Sahara eyðimörkinni.

    Á degi 2 erum við komin einhversstaðar milli Monastir og Sfax, við vorum í raun hvergi þegar ég stöðva bílinn. Ég sá semsagt asna og hélt að ég gæti tekið geggjaða mynd af honum. Ég var algjör byrjandi í ljósmyndun og gerði mér ekki grein fyrir því að ég hafði hvorki búnaðinn né getuna til að taka myndina sem ég sá í huganum. En myndina tók ég, og svo nokkrar í viðbót. Fljótlega áttaði ég mig á því að myndirnar voru allar vonbrigði og stefndi aftur í átt að bílnum.

    Þegar ég gerði mig reiðubúinn að aka af stað tók á móti okkur fullbúin lögreglusveit. Hún tók allt af okkur og færði okkur í hús sem var 300m bakvið asnann. Þar vorum við sett í reykfyllt herbergi með frekar ógnvekjandi manni.

    Herbergið og aðstæður voru allar í takt við það sem ég hef séð í bíómyndum. Við vorum á lögreglustöð og þau höfðu okkur grunuð um að vera njósnarar. Afhverju ætti ég að vera að taka myndir af asna? Augljóslega hlyti ég að vera að taka myndir af lögreglustöðinni.

    Þeir horfðu ítrekað á vegabréfið og héldu að þetta væri fake, þeir höfðu aldrei séð Íslending, og hvað þá Íslending og Pólverja saman að ferðast. Þeir voru sannfærðir og við vorum í alvöru vandræðum. Þetta var mikið fram og tilbaka og stressperlur fyrir allan peninginn

    Það var fangelsi á borðinu. Eftir rúmlega 2 tíma yfirheyrslu, áttuðu þeir sig á því hvað við (ég), vorum vonleysislega vitlaus og slepptu okkur með skammir. Algjör rússíbani, en ágætis minning eftir á. Og já, myndin af asnanum. Partur af dílnum við að sleppa úr yfirheyrslu var að eyða öllum þessum stórkostlega misheppnuðu myndum. Og því situr sagan ein eftir, án mynda.

    Auglýsing